இரட்டைவழக்கில் நடு நிலையைப் பிடிப்பது
தமிழ் இரட்டைவழக்கு மொழி: எழுத்துத் தமிழுக்கும் பேச்சுத் தமிழுக்கும் இடையே இடைவெளி பெரியது. GP அறையில் ஒரு நோயாளியிடம் "தங்கள் இரத்த அழுத்தம் சற்று உயர்ந்துள்ளது" என்றால் புத்தகத் தமிழ்; "BP கொஞ்சம் ஜாஸ்தியா இருக்கு" என்றால் கொச்சை. இரண்டுக்கும் நடுவே ஒரு நிலையான மரியாதைப் பேச்சு உண்டு. அதைத் தேர்ந்தெடுத்து, ஒரு பகுதி முழுவதும் அதே நிலையில் நிற்பதே பயிற்சி.
வினை கடைசியில் வருவதைச் சமாளிப்பது
தமிழ் வினையை வாக்கியத்தின் இறுதியில் வைக்கிறது; ஆங்கிலம் நடுவில். எனவே English பகுதியை முழுவதும் கேட்கும் வரை தமிழ் வாக்கியத்தை முடிக்க முடியாது, திசை மாறும்போது "நேற்று வந்த கடிதம்" போன்ற பெயரெச்சத் தொடரை "the letter that came yesterday" என்று பின்னால் விரித்துச் சொல்ல வேண்டும். அவசரப்பட்டு ஆரம்பித்தால் வாக்கியம் பாதியில் சிக்கிக்கொள்ளும்; முழுப் பகுதியையும் கேட்டு, பிறகு பேசத் தொடங்குங்கள்.
எந்த ஆங்கிலச் சொல்லை அப்படியே விடுவது
Centrelink, Medicare, myGov, TAFE, bulk billing, superannuation. இவற்றுக்கு இந்திய அல்லது இலங்கை நிர்வாக அமைப்பில் இணையான சொல் இல்லை; பெயரை ஆங்கிலத்திலேயே சொல்லி, தேவைப்பட்டால் ஒரு சிறு விளக்கம் சேர்ப்பதே சரி. ஆனால் application, insurance, compensation போன்ற பொதுச் சொற்களுக்கு நிலையான தமிழ் இருக்கிறது: விண்ணப்பம், காப்பீடு (காப்புறுதி), இழப்பீடு. வீட்டுப் பழக்கத்தில் இவை ஆங்கிலமாகவே வரும், அதுதான் பயிற்சி தேவைப்படும் இடம்.
லட்சம், கோடி, ஆஸ்திரேலிய தேதி
"ஒன்றரை லட்சம்" என்பது 150,000; "ஒரு கோடி" பத்து மில்லியன். bond தொகையோ மருந்து அளவோ வரும்போது இந்த மாற்றத்தை நினைத்துப் பார்க்க நேரம் இல்லை. தேதிகள் ஆஸ்திரேலிய வரிசையில் (நாள்/மாதம்), நேரம் முற்பகல்-பிற்பகல் தெளிவுடன், Medicare எண்கள் இலக்கம் இலக்கமாக. ஒரு இலக்கம் தவறினால் அது பொருள் திரிபு.
எதிர்மறையை முதலில் குறிப்பது
தமிழில் எதிர்மறை வினைக்குள்ளேயே ஒளிந்திருக்கிறது: "கட்ட வேண்டாம்", "வரமாட்டார்", "செய்யக் கூடாது". ஆங்கிலத்தில் அது "not", "unless", "no longer" என்று பகுதியின் நடுவில் ஒரு சிறு சொல்லாக விழுந்து போகும். "You don't need to pay the bond upfront" என்பதில் "don't" போனால் நோயாளியோ வாடகைதாரரோ தவறான செய்தியுடன் வெளியே போவார். குறிப்பில் எதிர்மறையை ஒரு தனிக் குறியீடாக, சொல்லுக்கு முன்பே எழுதிப் பழகுங்கள்.